نقش آموزش تطبیقی پذیر هوش مصنوعی بر یادگیری عمیق دانش آموزان با میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین ادراک از آموزش تطبیقی پذیر مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری عمیق دانش آموزان بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول منطقه سریش آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۱۶۸ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه شامل پرسشنامه محقق­ساخته ادراک از آموزش تطبیقی پذیر هوش مصنوعی، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینگز و مورگان (۱۹۹۹) و پرسشنامه رویکردهای یادگیری بیگز و همکاران (۲۰۰۱) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی ابزارها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ مطلوب گزارش شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و در دو سطح توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین آموزش تطبیقی پذیر هوش مصنوعی با خودکارآمدی تحصیلی و یادگیری عمیق رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که خودکارآمدی تحصیلی نقش میانجی گری جزئی اما معناداری در این رابطه ایفا می کند؛ به این معنا که آموزش تطبیقی پذیر هوش مصنوعی هم به طور مستقیم و هم از طریق تقویت خودکارآمدی، منجر به ارتقای یادگیری عمیق دانش آموزان می شود. این پژوهش تاکید می کند که بهره گیری از فناوری های هوشمند با تاکید بر ابعاد روانشناختی، می تواند بستر مناسبی برای تحقق یادگیری عمیق فراهم آورد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین ادراک از آموزش تطبیقی پذیر مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری عمیق دانش آموزان بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول منطقه سریش آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۱۶۸ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه شامل پرسشنامه محقق­ساخته ادراک از آموزش تطبیقی پذیر هوش مصنوعی، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینگز و مورگان (۱۹۹۹) و پرسشنامه رویکردهای یادگیری بیگز و همکاران (۲۰۰۱) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی ابزارها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ مطلوب گزارش شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و در دو سطح توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین آموزش تطبیقی پذیر هوش مصنوعی با خودکارآمدی تحصیلی و یادگیری عمیق رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که خودکارآمدی تحصیلی نقش میانجی گری جزئی اما معناداری در این رابطه ایفا می کند؛ به این معنا که آموزش تطبیقی پذیر هوش مصنوعی هم به طور مستقیم و هم از طریق تقویت خودکارآمدی، منجر به ارتقای یادگیری عمیق دانش آموزان می شود. این پژوهش تاکید می کند که بهره گیری از فناوری های هوشمند با تاکید بر ابعاد روانشناختی، می تواند بستر مناسبی برای تحقق یادگیری عمیق فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش تطبیقی پذیر ، خودکارآمدی تحصیلی ، یادگیری عمیق ، دانش آموزان