اثربخشی بازی های بومی محور بر کاهش فقر حرکتی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان: ارائه یک الگوی مداخله ای تربیتی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی الگوی مداخله ای مبتنی بر بازی های بومی-محور بر کاهش فقر حرکتی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان قروه انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه های اول تا سوم ابتدایی شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل می دادند. نمونه پژوهش شامل دانش آموزانی بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه عملکرد تحصیلی و آزمون تبحر حرکتی برونینکس–اوزرتسکی استفاده گردید. گروه آزمایش تحت مداخله با پروتکل بازی های بومی-محور شامل مجموعه ای از بازی های سنتی منطقه کردستان مانند هیله مارانی، زوران قچله، گلوبازی، هنوری منوری، توپ قارین، هلوکین و چل کوچکه قرار گرفتند. مداخلات به مدت دوازده هفته و هر هفته سه جلسه اجرا شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که مداخله مبتنی بر بازی های بومی-محور تاثیر معناداری بر کاهش فقر حرکتی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته است. به عبارت دیگر، دانش آموزانی که در برنامه بازی های بومی شرکت کردند، در مقایسه با گروه کنترل، تبحر حرکتی بالاتر و عملکرد تحصیلی بهتری نشان دادند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که بازی های بومی-محور به عنوان راهبردی موثر، کم هزینه و از نظر فرهنگی مناسب، ظرفیت قابل توجهی برای مواجهه با دو چالش مهم فقر حرکتی و افت تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی دارند. بنابراین پیشنهاد می شود برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی با احیای این بازی ها و گنجاندن آن ها در برنامه های درسی، گامی موثر در جهت ارتقای سلامت حرکتی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بردارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی الگوی مداخله ای مبتنی بر بازی های بومی-محور بر کاهش فقر حرکتی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان قروه انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه های اول تا سوم ابتدایی شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل می دادند. نمونه پژوهش شامل دانش آموزانی بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه عملکرد تحصیلی و آزمون تبحر حرکتی برونینکس–اوزرتسکی استفاده گردید. گروه آزمایش تحت مداخله با پروتکل بازی های بومی-محور شامل مجموعه ای از بازی های سنتی منطقه کردستان مانند هیله مارانی، زوران قچله، گلوبازی، هنوری منوری، توپ قارین، هلوکین و چل کوچکه قرار گرفتند. مداخلات به مدت دوازده هفته و هر هفته سه جلسه اجرا شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که مداخله مبتنی بر بازی های بومی-محور تاثیر معناداری بر کاهش فقر حرکتی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته است. به عبارت دیگر، دانش آموزانی که در برنامه بازی های بومی شرکت کردند، در مقایسه با گروه کنترل، تبحر حرکتی بالاتر و عملکرد تحصیلی بهتری نشان دادند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که بازی های بومی-محور به عنوان راهبردی موثر، کم هزینه و از نظر فرهنگی مناسب، ظرفیت قابل توجهی برای مواجهه با دو چالش مهم فقر حرکتی و افت تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی دارند. بنابراین پیشنهاد می شود برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی با احیای این بازی ها و گنجاندن آن ها در برنامه های درسی، گامی موثر در جهت ارتقای سلامت حرکتی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بردارند.

کلیدواژه ها:

بازی های بومی-محور ، فقر حرکتی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، تبحر حرکتی.