حملات سایبری تروریستی در چارچوب دفاع مشروع

در دو سال اخیر سازمان تروریستی مجاهدین خلق به واسطه فاصله سرزمینی قابل توجه، با رخنه در خلاءهای محیط سایبر در پی حملات سایبری به زیرساخت های دولتی برآمده است. بدیهی است که دفاع در برابر بازیگران غیردولتی حداقل در برخی مواقع قانونی است. اما ظهور گونه های جدید تروریسم مثل تروریسم سایبری که ممکن است به یک باره صلح و امنیت بین المللی را به مخاطره بیندازد موجب گردیده است که حقوق بین الملل از وضع قواعد جدید متناسب با فضای سایبری عقب بماند. سوالی که در این تحقیق مطرح می گردد این است که در راستای اعمال صلاحیت و تامین منافع ملی حیاتی، تفسیر مناسب از منشور ملل متحد در امکان سنجی توسل به دفاع مشروع از سوی ایران در برابر حملات سایبری سازمان مجاهدین خلق چیست؟ در پاسخ به این مساله از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با استفاده از ابزار کتابخانه ای بهره گرفته شده است. بنابراین پس از بررسی، پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که حملات سایبری سازمان مجاهدین خلق فعلا به نقطه لازم برای توسل به دفاع مشروع نرسیده است.

کلیدواژه ها:

حمله سایبری ، سازمان مجاهدین خلق ، منافع ملی حیاتی ، دفاع مشروع ، جمهوری اسلامی ایران