چگونه والد و معلم می توانند هم مسیر یادگیری کودک باشند

پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی هم مسیری والد و معلم در فرایند یادگیری کودک و ارائه راهبردهای عملی برای تحقق این هماهنگی انجام شده است. هم مسیری به معنای حرکت هماهنگ و هدفمند دو نهاد خانه و مدرسه در جهت رشد و شکوفایی استعدادهای کودک است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع معتبر علمی، ابتدا مبانی نظری هم مسیری را در چارچوب نظریه های اکولوژیک برونفنبرنر (Bronfenbrenner, ۱۹۷۹)، سرمایه اجتماعی کلمن (Coleman, ۱۹۸۸) و مشارکت خانواده-مدرسه اپستاین (Epstein, ۲۰۱۸) تبیین می کند. سپس موانع و چالش های پیش روی این هم مسیری را تحلیل نموده و راهبردهای عملی برای والدین و معلمان در پنج حوزه اصلی ارائه می دهد: ایجاد زبان مشترک، ارتباط موثر و مستمر، هماهنگی در رویکردهای تربیتی، مشارکت در فرایند یاددهی-یادگیری، و حمایت عاطفی از کودک. یافته ها نشان می دهد که هم مسیری والد و معلم از طریق افزایش انسجام محیط های رشد کودک، کاهش تعارض های تربیتی، تقویت انگیزش درونی و بهبود عملکرد تحصیلی، نقش تعیین کننده ای در موفقیت آموزشی و پرورشی کودک ایفا می کند (Henderson & Mapp, ۲۰۰۲; Jeynes, ۲۰۱۲). مقاله با ارائه پیشنهادهایی برای والدین، معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

هم مسیری ، والد و معلم ، مشارکت خانه و مدرسه ، یادگیری کودک ، همکاری خانواده-مدرسه ، ارتباط والد-معلم