تاثیر خودکارآمدی معلمان بر تعالی سازمانی در آموزش وپرورش با نقش میانجی هوش مرتبط با مشارکت دانش آموزان

تحول و بهبود عملکرد نظام آموزش وپرورش در گرو ارتقای کیفیت منابع انسانی و ایجاد ساختارهای سازمانی کارآمد است. یکی از عوامل کلیدی در این زمینه، خودکارآمدی معلمان است که می تواند نقش تعیین کننده ای در بهبود فرایندهای آموزشی و ارتقای تعالی سازمانی داشته باشد. از سوی دیگر، هوش مشارکتی یا توانایی معلمان در ایجاد مشارکت فعال دانش آموزان، می تواند به عنوان یک سازوکار میانجی، رابطه میان خودکارآمدی و تعالی سازمانی را تقویت کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش میانجی هوش مشارکتی در رابطه بین خودکارآمدی معلمان و تعالی سازمانی انجام می شود. مبانی نظری پژوهش بر اساس ادبیات حکمرانی آموزشی، کیفیت عملکرد سازمانی و نقش معلمان در تحقق اهداف تحول بنیادین آموزش وپرورش تدوین شده است. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که خودکارآمدی معلمان از طریق افزایش توانایی آنان در مدیریت هیجانات، تعاملات اجتماعی و ایجاد مشارکت فعال دانش آموزان، می تواند به ارتقای تعالی سازمانی منجر شود.