نقش خانواده به عنوان نهاد مقاوم ساز بر هوش تحصیلی و مهارتهای مورد نیاز دانش آموزان در سیر تحولات آینده

در جهان امروز که تحولات فناورانه و اجتماعی با سرعتی چشمگیر در حال شکل گیری اند نقش خانواده در تربیت نسل آینده بیش از پیش اهمیت یافته است. خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی، نه تنها در شکل گیری هوش تحصیلی دانش آموزان موثر است، بلکه در پرورش مهارت های نرم مورد نیاز برای زیست در آینده ای پیچیده و پویا نیز نقشی بنیادین دارد. این پژوهش با هدف تحلیل نقش خانواده در رشد هوش تحصیلی و مهارت هایی چون تفکر انتقادی، ارتباط موثر، حل مسئله و سازگاری با تغییرات به بررسی منابع علمی و مطالعات پیشین پرداخته است. روش تحقیق در این مطالعه به صورت مروری و کتابخانه ای بوده و با تحلیل محتوای نظریه ها، مقالات، علمی، کتاب های تخصصی و اسناد تربیتی، تلاش شده است تصویری جامع از تاثیرات تربیتی خانواده ارائه شود. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شده و منابع انتخاب شده براساس ارتباط مستقیم با موضوع، اعتبار علمی و تنوع دیدگاه ها گزینش شده اند. یافته ها نشان می دهد که سبک های فرزندپروری مشارکتی، فضای گفت وگوی آزاد در خانواده، حمایت عاطفی و تاکید بر استقلال فکری از عوامل کلیدی در رشد هوش تحصیلی و مهارت های نرم دانش آموزان هستند. خانواده هایی که تعامل موثری با مدرسه دارند و محیطی امن و انگیزشی برای فرزندان فراهم می کنند، زمینه ساز موفقیت تحصیلی و آمادگی روانی آنان برای مواجهه با چالش های آینده اند. نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه بیشتر به آموزش والدین، تقویت ارتباط خانه و مدرسه و بازنگری در سیاست های تربیتی خانواده محور تاکید دارد. در نهایت خانواده به عنوان بستر اصلی شکل گیری شخصیت و توانمندی های دانش آموزان، نقشی بی بدیل در آماده سازی آنان برای زیست در جهانی متغیر و پیچیده ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

رشد تحصیلی ، رشد اجتماعی ، حل مساله ، نقش تربیتی