دلبستگی ناایمن و ریسک بروز اختلالات شخصیت

دلبستگی نوعی پیوند عاطفی است که اوایل کودکی تحت تاثیر رابطه ی کودک و مراقبان اولیه شکل می گیرد. این رابطه الگوهای رفتاری و روانی را در انسان شکل می دهد. امروزه اکثر نظریه های تحولی جدید معتقدند که روابط اجتماعی هم از سبک های دلبستگی و آسیب های روانی دوران کودکی تاثیر می پذیرند و هم بر آن تاثیر می گذارند. بر اساس نظریه های روابط موضوعی و روانشناسی، سبک های دلبستگی و نزدیک ترین و صمیمی ترین روابط اولیه کودک بیشترین تاثیر را بر به هنجاری و نابهنجاری روانی او دارد. اخیرا محققان از نظریه دلبستگی برای درک اختلالات روانی و شخصیتی استفاده کرده اند. نظریه دلبستگی، یک تئوری روانشناختی درباره روابط میان فردی است که به شرح اهمیت ارتباط اولیه نوزاد و والد مراقب اصلی و شکل گیری سبک های دلبستگی تحت تاثیر این ارتباط می پردازد. پژوهش حاضر با روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی دلبستگی ناایمن و ریسک بروز اختلالات شخصیت بپردازد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ، اختلال شخصیت ، نظریه