بررسی تاثیر تعامل بین خانواده و مدرسه بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان

موضوع پیشرفت درسی فرزندان یک خانواده یا عقب ماندگی آنان به نسبت قابل توجهی به میزان هوش، حافظه و وضع جسمانی بستگی دارد و این مسائل چیزی نیست که یکباره از آغاز هفت سالگی که کودک راهی مدرسه می شود تحول یافته کودک را آماده درس خواندن و یادگیری کند یا اجتماعی بودن را به او بیاموزد. البته نباید فراموش کرد که انسان حتی قبل از تولد مسائل تربیتی دارد مثلا نوع تغذیه مادر و حالات روانی او در جنین موثر است. طبیعی یا سخت بودن عمل، زایمان طولانی یا کوتاه بودن، آن کیفیت شیر دادن به کودک، نوع شیر (اگر به عللی از شیر مادر محروم شود) چگونگی پرورش کودک تا شش سالگی از لحاظ بدنی و روانی، رفتار و ارتباط عاطفی والدین زن و شوهر با همدیگر همه و همه مقدماتی است که به صورت سه دوره از کودکی تا شش سالگی پشت سر گذاشته می شود و فرزند ما با این مقدمات وارد متن دوره دبستان می شود. بنابراین، شناخت دوره های حساس تربیتی یعنی کودکی و نوجوانی برای والدین و سایر مربیان از اهمیت خاصی برخوردار است. ویژگی های روانی و مسائل جسمانی در دوره های تا شش سالگی، تا دوازده سالگی، و تا پانزده سالگی و بالاخره از پانزده تا هجده سالگی که تقریبا دوره دوم نوجوانی محسوب می شود، باید مورد توجه والدین باشد تا برخوردهای لازم و عواطف شایسته تنظیم شود. مثلا والدین باید بپذیرند که پایان شش سالگی برای آغاز دوره دبستان بعد از مطالعات و بررسی های لازم تعیین شده، بنابراین شتاب زدگی جهت فرستادن فرزند خود به مدرسه زودتر از موقع مناسب، نه تنها مفید نخواهد بود چه بسا متضمن ضررهایی در آتیه باشد که گاهی جبران ناپذیر می نماید.

کلیدواژه ها:

خانواده ، مدرسه ، یادگیری ، دانش آموزان