نقش درمانی در کنکاش شخصیت دانش آموزان دارای اختلال یادگیری و رفتاری

نقاشی تنها وسیله تشخیص و ناسازگاری کودک دارای اختلال نیست بلکه خود عامل بالقوه خلاقیتی است که وسیله درمان موثر می شود روان درمانی با نقاشی را اشترن پیشنهاد کرد و به کار گرفت اشترن می گوید نقاشی به عنوان وسیله ای برای روان درمانی بیشتر برای کودکان کم سازگار، بی ثبات و عقب مانده آموزش مناسبی است. زیرا نقاشی به کودک امکان دهد که قدرت و قابلیت خلاقیت خود را بشناسد و در نتیجه حل مشکلات آموزشی برایش سهل تر جلوه کند و چون حالت تعادلی برای مشکلات اجتماعی و خانوادگی پیدا می کند، از کمتر رنج می برد برای کودکان که نقص عضو سطحی دارند، نیز نقاشی بهترین درمان است. از نظر ارتباط روانکاوی نیز کودک با وجود بزرگسالی که تمام احساسات او را به جنب وجوش وامی دارد، تجربه تازه ای را می آزماید.

کلیدواژه ها:

نقاشی ، درمانی ، اختلال یادگیری ، دانش آموزان استثنایی