نقش خود پنداره مثبت از خود بر پیشرفت تحصیلی و رشد دانش آموزان

خودپنداره تحصیلی به ادراک دانش آموز از شایستگی خود در رابطه با یادگیری آموزشگاهی اشاره دارد و به معنی تلقی خود از قابلیتها و محدودیتهای تحصیلی خویش می باشد. خودپنداره تحصیلی بازنمود توانایی ذهنی افراد در حوزه های تحصیلی و ارزیابی از تواناییهای تحصیل خود می باشد که نقش مهمی در فهم یادگیری دانش آموزان و رشد و موفقیت آنها در مدرسه دارد. خودپنداره تحصیلی بالا پیامدهای آموزشی زیادی برای دانش آموزان دارد و به طور مثبت موفقیت تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی می کند. آموزش و پرورش انسانگرا خودپنداره را جز جدایی ناپذیر از یادگیری و رشد دانش آموز می داند و مدعی است خودپنداره مثبت با یادگیری و عملکرد تحصیلی ارتباط دارد و کار معلم را فراهم ساختن زمینه مناسب برای دستیابی به خودپنداره مثبت و عملکرد مناسب برای دانش آموزان می داند. دانش آموز موفق کسی است که ضرورتا به صورت مثبت به خود می اندیشد و ناموفق های تحصیلی نیز به داشتن پندار منفی نسبت به خود متمایل هستند. از آنجا که برای عملکرد دانش آموز خودپنداره مناسب لازم است، یکی از هدف های مربیان تعلیم و تربیت این است که پرورش خودپنداره واقع گرایانه و صحیح را در دانش آموزان خویش تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

خودپنداره ، پیشرفت تحصیلی ، رشد ، دانش آموزان