اثر بخشی درمان شناختی- رفتاری بر دشواری در تنظیم هیجان و عزت نفس در زنان دارای تجربه خشونت خانگی

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر دشواری در تنظیم هیجان و عزت نفس در زنان دارای تجربه خشونت خانگی انجام شد. پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. تمامی زنان با تجربه خشونت خانگی مراجعه کننده به اورژانس اجتماعی شهرستان بوکان در سال ۱۴۰۴ جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند و از بین آنها با در نظر گرفتن ملاک های ورود به پژوهش و با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ آزمودنی انتخاب و در دو گروه هر گروه ۱۵ نفر جایگزین شدند. برای افراد گروه آزمایش درمان شناختی رفتاری بر اساس پروتکل تدوین شده توسط تورن طی ۱۰ جلسه ۷۵ دقیقه ای اجرا شد اما آزمودنی های گروه کنترل این برنامه درمانی را دریافت نکردند. داده ها با پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان گراتز و رومر (۲۰۰۴) و پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ (۱۹۸۹) گردآوری شد. برای تحلیل آماری از روش های آمار توصیفی، آزمون های آمار پارامتریک و تحلیل کوواریانس با نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که درمان شناختی رفتاری بر کاهش دشواری در تنظیم هیجان (Eta=۰/۵۵۳, F=۲۰/۰۰۹, p=۰/۰۰۱) و افزایش عزت نفس (Eta=۰/۵۸۹, F=۱۵/۴۱۵, p=۰/۰۰۱) در مرحله پس آزمون تاثیر معناداری داشته است. نتایج نمایانگر افق های جدیدی در مداخلات روان شناختی است و می توان از این درمان به عنوان یک روش درمانی موثر استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی - رفتاری ، دشواری در تنظیم هیجان ، عزت نفس ، خشونت خانگی