تاثیر درمان وجودی بر بهبود تنظیم هیجان و کاهش احساس پوچی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 100
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CPSP02_1213
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
اختلال اضطراب فراگیر (GAD) یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی است که با نگرانی مفرط و مداوم، علائم جسمی و هیجانی گسترده و اختلال در عملکرد روزمره همراه است. بیماران مبتلا به این اختلال معمولا با نقص در تنظیم هیجان و تجربه احساس پوچی یا بی معنایی در زندگی مواجه هستند. درمان وجودی ریشه گرفته از فلسفه های اگزیستانسیالیستی و رویکردهای معنا درمانی با تمرکز بر کشف معنا، پذیرش مسئولیت شخصی و مواجهه سازگارانه با ناگزیرهای زندگی می تواند چارچوبی کارآمد برای مداخله در این گروه از بیماران فراهم سازد. هدف پژوهش حاضر، مرور سیستماتیک شواهد موجود درباره تاثیر درمان وجودی بر بهبود تنظیم هیجان و کاهش احساس پوچی در بیماران مبتلا به GAD بود. این مطالعه با استفاده از چارچوب PICO پایگاه های داده داخلی (SID, Magiran) و بین المللی (PubMed, Scopus, PsycINFO) جستجو گردید. کلیدواژه های مرتبط شامل «اختلال اضطراب فراگیر درمان وجودی»، «تنظیم هیجان» و «بی معنایی» به کار رفت. معیارهای ورود شامل مطالعات تجربی و کارآزمایی بالینی با سنجش متغیرهای پیامدی مذکور بود. کیفیت مطالعات با چک لیست های استاندارد CASP و JBI ارزیابی شد و داده ها به صورت سنتز روایی و در صورت امکان با شاخص های کمی تحلیل گردیدند. از میان ۳۸۲ رکورد اولیه پس از غربالگری و حذف موارد غیرمرتبط، ۲۹ مطالعه واجد شرایط تحلیل نهایی شدند. بررسی ها نشان داد که درمان وجودی بهبود معناداری در راهبردهای کارآمد تنظیم هیجان مانند بازسازی شناختی و پذیرش و کاهش راهبردهای ناکارآمد مانند سرکوب ایجاد کرده است. اندازه اثرها عمدتا در حد متوسط تا بالا گزارش شد. همچنین، درمان وجودی کاهش چشمگیر در احساس پوچی و افزایش ادراک معنا در زندگی بیماران به همراه داشت. این تاثیرات حتی در گروه هایی با مشکلات جسمی یا شرایط اجتماعی پرتنش حفظ شد. نتایج حاکی از آن است که درمان وجودی می تواند به عنوان رویکردی اثربخش و فرهنگی سازگار در درمان بیماران GAD مورد استفاده قرار گیرد. ترکیب این رویکرد با سایر مداخلات مبتنی بر شواهد همچون CBT یا ذهن آگاهی می تواند هم افزایی قابل توجهی در بهبود علائم اضطرابی و ارتقاء کیفیت زندگی بیماران ایجاد کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
اکرم پوراحمد
گروه روانشناسی واحد اندیمشک، دانشگاه آزاد اسلامی، اندیمشک، ایران