روشهای نوین تدریس در دوره ابتدایی و تاثیر آن بر بهبود یادگیری دانش آموزان

دوره ابتدایی یکی از حساس ترین مقاطع تحصیلی است که در آن پایه های اصلی یادگیری، شخصیت و نگرش دانش آموزان به آموزش شکل می گیرد. در سال های اخیر با تغییر نیازهای جامعه، توسعه فناوری و تحول در نظریه های یادگیری، روش های سنتی آموزش مبتنی بر حافظه محوری و سخنرانی یک طرفه دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان نیست. روش های نوین تدریس با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموز، پرورش تفکر انتقادی و خلاق، و توجه به مهارت های زندگی جایگزین مناسبی برای رویکردهای قدیمی محسوب می شوند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و مرور منابع معتبر، به بررسی مهم ترین روش های نوین تدریس در دوره ابتدایی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که روش هایی همچون یادگیری مشارکتی، پروژه محور، بازی محور، کلاس معکوس و تلفیق فناوری با آموزش سنتی، نقش مهمی در افزایش انگیزه، بهبود عملکرد تحصیلی و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارند، همچنین، چالش هایی همچون کمبود امکانات، تراکم بالای کلاس ها و نیاز به آموزش تخصصی معلمان از موانع اجرای گسترده این رویکردها به شمار می رود. در پایان راهکارهایی برای ارتقای کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، روش های نوین تدریس ، یادگیری مشارکتی ، بازی محور ، فناوری آموزشی