بررسی مروری آسیب پذیری کودکان در اثر اعتیاد به فضای مجازی و کاهش خلاقیت آن ها
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 77
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CPSP02_1186
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
با گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و نفوذ گسترده فضای مجازی در ابعاد مختلف زندگی روزمره، شیوه های تعاملات اجتماعی، الگوهای یادگیری و فرایندهای شناختی انسان ها دستخوش تغییرات بنیادین شده است. در این میان کودکان به دلیل ویژگی های خاص رشدی و حساسیت دوره کودکی بیش از سایر گروه ها در معرض پیامدهای منفی استفاده افراطی و نادرست از فضای مجازی قرار دارند. یکی از مهم ترین این پیامدها، کاهش خلاقیت و ضعف در مهارت های تفکر واگرا است که می تواند تبعاتی جدی بر رشد فردی و اجتماعی نسل آینده به جا بگذارد. هدف پژوهش حاضر، مرور و تحلیل یافته های علمی داخلی و خارجی پیرامون تاثیرات اعتیاد به اینترنت و فضای مجازی بر آسیب پذیری کودکان و ارتباط آن با کاهش خلاقیت است. روش تحقیق به صورت توصیفی - تحلیلی و از نوع بررسی مروری انجام شد. داده ها از منابع علمی معتبر شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی، مطالعات موردی و مرور نظام مند، استخراج و پس از غربالگری اولیه بر اساس موضوع تحلیل و مقایسه گردید. پایگاه های اطلاعاتی داخلی و بین المللی برای دستیابی به شواهد مورد استفاده قرار گرفت و مطالعات مرتبط بر اساس معیارهای ورود و خروج از پیش تعیین شده انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که استفاده بی رویه و فاقد آموزش صحیح از فضای مجازی در کودکان می تواند با آسیب هایی مانند افت توانایی های شناختی، کاهش تفکر خلاق و تعامل اجتماعی، بروز علائم مشابه اختلالات اعتیادی، مشکلات روان شناختی افسردگی، انزواطلبی، بازداری اجتماعی و عوارض فیزیکی افت کیفیت خواب، مشکلات بینایی و اسکلتی همراه باشد. در مقابل، شواهدی نشان می دهد که آموزش هدفمند به والدین و کودکان در خصوص چگونگی بهره گیری از فضای مجازی می تواند بستر ارتقاء خلاقیت، مشارکت اجتماعی، رشد سواد رسانه ای و تقویت توانایی های حل مسئله را فراهم کند. جمع بندی نتایج حاکی از آن است که فضای مجازی ماهیتی دوگانه دارد، می تواند به مثابه تهدیدی جدی برای رشد سالم کودکان عمل کند یا فرصتی ارزشمند برای توسعه مهارت های شناختی و خلاقیت باشد. عامل تعیین کننده در این مسیر، نوع و میزان استفاده، نظارت والدین و مربیان و سیاست گذاری فرهنگی و آموزشی در سطح کلان است. بر این اساس طراحی برنامه های آموزشی، تدوین قوانین حمایتی و توسعه محتوای دیجیتال سازگار با فرهنگ ملی از راهبردهای کلیدی برای کاهش آسیب پذیری و بهره برداری مثبت از ظرفیت های فضای مجازی در رشد خلاقیت کودکان محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
معصومه نصر نصرآبادی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، اصفهان، ایران
عاطفه کیانی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، اصفهان، ایران
ساناز یلمه
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، اصفهان، ایران