بررسی کیفی تصور از مرگ و تصور از آینده در زنان مبتلا به ایدز تهران

تشخیص بیماری ایدز در وهله اول برای فرد مبتلا می تواند عوارض روحی و روانی شدیدی را در پی داشته باشد که از جمله این عوارض تغییر نگرش آنها نسبت به مرگ و آینده است که می تواند زندگی فرد مبتلا به ایدز را تحت الشعاع قرار دهد. در این میان زنان به دلیل اینکه آسیب پذیرتر هستند بیشتر در معرض این عوامل قرار می گیرند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تصور از مرگ و تصور از آینده زنان مبتلا به این بیماری و عواملی که می تواند برروی این تصورات تاثیر بگذارد که در این پژوهش با روش کیفی داده بنیاد گرنده (تئوری) با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته با ۱۵ نفر از زنان مبتلا به ایدز که به مرکز بهداشت غرب تهران باشگاه مثبت (مراجعه می کردند) صورت گرفت. از داده های حاصل از مصاحبه ها ۳ جدول حاصل شد که جدول اول مربوط به واکنش های اولیه و ثانویه مبتلایان به ایدز نسبت به بیماری، جدول دوم تصور زنان مبتلا به ایدز نسبت به مرگ و جدول سوم تصور زنان مبتلا به ایدز نسبت به آینده حاصل شد. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که عواملی همچون احساس مرگ و مردن و ترس ناشی از آن، استرس و فشار روانی، احساس یاس و ناامیدی، انکار اولیه، نارضایتی از انتخاب های گذشته، انگ و تبعیض، درگیری ذهنی، پذیرش به دلیل کسب آگاهی، کسب آرامش در سایه حمایت خانوادگی، تاثیر مثبت گروه های همسان، تلاش برای رفع مشکلات و کنار آمدن و سازش از واکنش های اولیه و ثانویه به بیماری است و ترس از مرگ، ترس از نحوه مردن، احساس دوگانگی به مرگ و باور مرگ نشان دهنده تصور از مرگ و انگیزه داشتن، نگرش مثبت به آینده، امید به آینده، امید به زندگی، امید به بهبودی کامل، باور به حکمت خدا و حداکثر استفاده از زمان در بردارنده مفهوم تصور از آینده در زنان مبتلا به ایدز است که زنان مبتلا به ایدز در وهله نخست به علت عدم آگاهی واکنش هایی را از خود نشان می دهند که با گذشت زمان و افزایش آگاهی و پذیرش بیماری نگرش آنها نسبت به مرگ تغییر می کند و دیدی واقع بینانه تر پیدا می کنند و در این راستا با توجه به اعتقادات مذهبی که دارند نسبت به آینده و زندگیشان انگیزه و هدف و امید پیدا می کنند و برای آن تلاش می کنند.

کلیدواژه ها:

تصور از مرگ ، تصور از آینده ، زنان مبتلا به ایدز