بررسی روش تدریس مشارکتی مزایا و معایب آن

ایده کلی روش یادگیری مشارکتی سابقه ای طولانی دارد اما توسعه برنامه های آموزشی و پژوهش مدار که روش مشارکتی را برنامه ریزی و مورد آزمون قرار داده، تقریبا از اوایل سال ۱۹۷۰ آغاز شده است. این رویکرد حاصل اندیشه نظریه پردازان و محققانی است که می خواستند به نحوه یادگیری کودکان از تجربه پی ببرند. آنها با این اندیشه که دانش آموزان باید منفعل و تحت تسلط معلم باشند شدیدا مخالف و معتقد بودند که تجربه بیشترین نقش را در فرآیند یادگیری دارد به شرطی که همراه با تجزیه و تحلیل منظم و منطقی باشد. همچنین یادگیری مشارکتی ممکن است برای دانش آموزانی که ناتوانی یادگیری دارند بهترین گزینه نباشد. این سبک از یادگیری با وجود مزایای فراوان، معایبی نیز دارد. با این حال با برنامه ریزی دقیق، مدیریت مناسب کلاس و آموزش مهارت های لازم به دانش آموزان می توان از معایب آن کاست و از مزایای این روش بهره مند شد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، تجربه ، مدیریت ، مزایا ، محدودیت