چگونه توانستم استرس آسیب ثانویه را در فرزند جانباز کنترل کنم؟

این اقدام پژوهی با هدف بررسی و کاهش نشانه های استرس تروماتیک ثانویه در یک دانش آموز دختر ۱۱ ساله پایه چهارم ابتدایی که فرزند جانباز ۷۰ درصد با ضایعه نخاعی بود انجام شد. دانش آموز مورد نظر با نشانه هایی چون تحریک پذیری شدید، پرخاشگری، اضطراب جدایی، ناتوانی در بیان احساسات، افت عملکرد تحصیلی و گوشه گیری اجتماعی به مشاور مدرسه ارجاع داده شد. پس از جمع آوری شواهد اولیه و تحلیل، آنها با توجه به نیازهای دانش آموز و شرایط خانوادگی اش مداخله ای هشت هفته ای مبتنی بر رویکرد شناختی رفتاری طراحی و اجرا شد. این مداخله شامل آموزش تکنیک های مدیریت هیجان، بازسازی شناختی، آرام سازی، خودگویی مثبت و مهارت های اجتماعی بود. ارزیابی پس از مداخله با استفاده از مشاهده، مصاحبه با مادر، گفت وگوی فردی با دانش آموز و نظر معلم کلاس نشان داد که در بیشتر حوزه ها بهبود نسبی حاصل شده است. کاهش پرخاشگری، افزایش اعتماد به نفس، کاهش اضطراب، بهبود تعامل با همسالان و بیان بهتر احساسات از جمله نتایج مداخله بودند. این مطالعه نشان داد که مداخلات مدرسه محور مبتنی بر CBT می توانند در بهبود سلامت روان دانش آموزان با شرایط خانوادگی خاص موثر باشند.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، استرس آسیب ثانویه ، فرزندان جانبازان ، مشاور مدرسه