مروری نظام مند بر تاثیر هوش موسیقایی روی رشد اجتماعی و هیجانی دانش آموزان مقطع ابتدایی

در نظام آموزشی، امروز توجه به ابعاد هیجانی و اجتماعی دانش آموزان در کنار آموزشهای شناختی اهمیت روزافزونی یافته است. موسیقی به عنوان یکی از جلوه های هوشهای چندگانه ظرفیت آن را دارد که به طور همزمان بر رشد هیجانی و اجتماعی کودکان اثرگذار باشد. با وجود این جایگاه هوش موسیقایی در نظام آموزشی ابتدایی ایران همچنان کمتر مورد توجه قرار گرفته و نیازمند واکاوی علمی و تحلیلی عمیق تر است. مسئله اصلی این پژوهش بررسی نقش هوش موسیقایی در ارتقای مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان ابتدایی و تحلیل ظرفیت های آن برای بهبود کیفیت یادگیری و تعاملات مدرسه ای است. نوآوری این مطالعه در ترکیب و یکپارچه سازی شواهد پژوهشی پراکنده، ارائه چارچوبی تحلیلی برای فهم اثرات موسیقی در بافت آموزشی ایران و تاکید بر نگاه میان رشته ای به موسیقی به عنوان یک ابزار تربیتی است. یافته های این مرور نظام مند نشان داد که تقویت هوش موسیقایی می تواند به بهبود مهارت های تنظیم هیجان، افزایش خودپنداره مثبت، ارتقای همدلی، انسجام گروهی و ارتباطات میان فردی منجر شود. همچنین موسیقی به عنوان یک محرک عاطفی و اجتماعی قادر است پلی میان یادگیری شناختی و عاطفی ایجاد کند و کیفیت تجربه های آموزشی را ارتقا بخشد. بر این اساس توجه به هوش موسیقایی در طراحی برنامه های درسی نه صرفا به عنوان یک فعالیت هنری حاشیه ای بلکه به عنوان ابزاری بنیادین برای تربیت جامع دانش آموزان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش موسیقیایی ، رشد اجتماعی و هیجانی ، دانش آموزان مقطع ابتدایی ، مروری