اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی بر خوش بینی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی نوجوانان دختر شهر اصفهان

هدف از اجرای این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر خوش بینی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی نوجوانان دختر شهر اصفهان بود. در این پژوهش از روش آزمایشی و طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. تعداد ۳۰ دانش آموز به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و سپس به طور تصادفی و به دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۱۵ نفر تقسیم شدند هر دو گروه در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه خوش بینی تحصیلی تسانن - موران و همکاران (۲۰۱۳) و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی ویگا (۲۰۱۶) پاسخ دادند پس از انتخاب نمونه برای گروه آزمایش آموزش مثبت نگری به مدت ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای به صورت هفتگی اجرا شد و گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی نظیر فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد و از روش های آمار استنباطی نظیر تحلیل کواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج این پژوهش نشان داد که در مرحله پس آزمون بین میانگین نمره خوش بینی تحصیلی در افراد دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۰۰۱=P) و همچنین نمره اشتیاق تحصیلی و ابعاد آن در افراد دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت (۰/۰۰۱=P). یافته های پژوهش حاضر به طور قاطع نشان داد که آموزش ذهن آگاهی می تواند به عنوان یک مداخله روان شناختی موثر در ارتقای خوش بینی تحصیلی و افزایش اشتیاق تحصیلی نوجوانان دختر موثر واقع شود این نتایج با توجه به نقش کلیدی مولفه های هیجانی و شناختی در موفقیت تحصیلی بیانگر آن است که ذهن آگاهی می تواند از طریق آگاهی لحظه ای پذیرش افکار و هیجان ها، و تنظیم هیجانی موثر، نگرش مثبت تری نسبت به توانمندی های فردی و آینده تحصیلی ایجاد کند و تمایل و شور و شوق یادگیری را در دانش آموزان تقویت نماید.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، خوش بینی تحصیلی ، اشتیاق تحصیلی