رابطه هیجان خواهی و تفکر انتقادی با اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هیجان خواهی و تفکر انتقادی با اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شد. اهمال کاری تحصیلی به عنوان تاخیر عمدی در انجام وظایف درسی یکی از موانع اصلی موفقیت تحصیلی است که می تواند منجر به کاهش عملکرد، افزایش اضطراب و افت انگیزه شود. این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی و کاربردی بود. جامعه آماری شامل ۲۴۰۰ دانش آموز پسر و دختر مقطع متوسطه اول شهر نهاوند (بر اساس آمار آموزش و پرورش سال ۱۴۰۲) بود. نمونه ای به حجم ۳۳۱ نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی ساوری (۱۳۹۰)، مقیاس هیجان خواهی آرنت (۱۹۹۳) و پرسشنامه تفکر انتقادی ساسو (۲۰۱۳) بودند که پایایی آنها به ترتیب ۰.۸۵، ۰.۷۸ و ۰.۸۲ محاسبه شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ تحلیل شدند. نتایج توصیفی نشان داد میانگین هیجان خواهی ۴۵.۲ (انحراف معیار ۸.۱)، تفکر انتقادی ۵۶.۴ (انحراف معیار ۷.۹) و اهمال کاری تحصیلی ۳۲.۱ (انحراف معیار ۶.۵) بود. تحلیل های استنباطی همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه نشان داد که بین هیجان خواهی و اهمال کاری (r=۰.۰۳۵, P=۰.۵۲۰) و تفکر انتقادی و اهمال کاری (r=۰.۰۶۹, P=۰.۲۱۱) رابطه معناداری در سطح ۰.۰۵ وجود ندارد. همچنین این متغیرها پیش بینی کننده اهمال کاری نبودند (R۲=۰.۰۱, P>۰.۰۵). یافته ها بر نقش عوامل دیگر مانند خودنظمی و انگیزش تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

هیجان خواهی ، تفکر انتقادی ، اهمال کاری تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه اول