رابطه بین سرمایه روانشناختی و توانمندسازی روانشناختی تاکید بر مولفه های سازنده

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین مولفه های سرمایه روانشناختی و ابعاد توانمندسازی روانشناختی در بین معلمان مدارس ابتدایی شهر اصفهان بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی شهر اصفهان بود که در سال تحصیلی ۱۳۹۲-۱۳۹۳ مشغول به تدریس بوده که جمعا ۴۸۰۵ نفر بودند و از این تعداد ۲۰۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم جامعه به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری این پژوهش پرسشنامه توانمندسازی روانشناختی (اسپریتزر و میشرا، ۱۹۹۵) و پرسشنامه سرمایه روانشناختی (لوتانز و همکاران، ۲۰۰۷) بودند. هر دو پرسشنامه به منظور روایی محتوایی مورد بازنگری و تایید هفت متخصص مدیریت قرار گرفتند. پایایی پرسشنامه ها نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ در پرسشنامه توانمندسازی روانشناختی ۰/۸۱ و در پرسشنامه سرمایه روانشناختی ۰/۸۷ محاسبه شد. داده ها با استفاده از روش آماری رگرسیون همزمان به منظور پیش بینی تاثیر مولفه های سرمایه روانشناختی (خودکارآمدی، امیدواری، انعطاف پذیری و خوش بینی) بر روی ابعاد توانمندسازی روانشناختی (شایستگی، موثر بودن، خودمختاری، معنایی و اعتماد) تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد که متغیرهای امیدواری، انعطاف پذیری و خوش بینی قادر به پیش بینی معناداری برای شایستگی معلمان هستند (P>۰/۰۵). متغیر امیدواری قادر به پیش بینی معناداری برای موثر بودن معلمان است (P>۰/۰۵). متغیر خودکارآمدی قادر به پیش بینی معناداری برای خودمختاری معلمان است (P>۰/۰۵). متغیر امیدواری قادر به پیش بینی معناداری برای معنایی معلمان است (P>۰/۰۵). با این وجود هیچ یک از مولفه های سرمایه روانشناختی قادر به پیش بینی اعتماد معلمان نبوده اند.

کلیدواژه ها:

سرمایه روانشناختی ، توانمندسازی روانشناختی ، معلمان