بررسی نقش ذهن آگاهی و خودکارآمدی در پیش بینی عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش ذهن آگاهی و خودکارآمدی تحصیلی در پیش بینی عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم شهر مورد مطالعه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با روش نمونه گیری هدفمند ۱۵۰ نفر از دانش آموزان با میانگین نمرات پایین تر از میانگین کلاس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه ذهن آگاهی کودکان (CAMM) و پرسش نامه خودکارآمدی تحصیلی جرزو و همکاران بود. نتایج نشان داد بین ذهن آگاهی و عملکرد تحصیلی (۰.۴۶=r) و بین خودکارآمدی تحصیلی و عملکرد تحصیلی (۰.۵۴=r) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱)، همچنین این دو متغیر در مجموع ۲۳ درصد از واریانس عملکرد تحصیلی را تبیین کردند که سهم خودکارآمدی بیشتر بود. یافته ها بر اهمیت طراحی مداخلات آموزشی برای تقویت مهارت های ذهن آگاهی و خودکارآمدی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، خودکارآمدی تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی