بررسی رابطه آموزش غیر رسمی با اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان بردسکن

هدف: بررسی چگونگی تاثیر آموزش غیررسمی بر تقویت مهارت های خودکنترلی و مسئولیت پذیری دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه آموزش های غیررسمی با اعتمادبه نفس و مسئولیت پذیری دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان بردسکن انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی، از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان بردسکن که در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ مشغول به تحصیل بوده اند، را در بر می گیرد. تعداد جامعه آماری دانش آموزان برابر با ۱۶۴۰ نفر است. که با استفاده از جدول مورگان تعداد ۳۳۰ دانش آموز به صورت تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب گردید. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل سه پرسشنامه استاندارد که عبارتنداز : پرسشنامه آموزش غیر رسمی آلوندرین(۲۰۱۰)، پرسشنامه اعتماد به نفس کوپر اسمیت (۲۰۱۰) و پرسشنامه مسئولیت پذیری کالیفرنیا گاف (۲۰۰۹) بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Spss نسخه ۲۵ و از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون بهره گرفته شد.یافته ها: نتایج نشان داد که بین آموزش غیر رسمی با اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری آزمودنی ها رابطه معناداری وجود دارد و هر دو متغیر فوق پیش بینی کننده آموزش غیر رسمی می باشند. نتیجه گیری: یافته ها نشان داد آموزش های غیررسمی با اعتمادبه نفس و مسئولیت پذیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارد و می تواند نقش موثری در رشد روانی–تربیتی آنان ایفا کند. بر این اساس، توجه به توسعه و تقویت فعالیت های غیررسمی و فوق برنامه به عنوان مکمل آموزش رسمی در نظام آموزشی ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

آموزش غیر رسمی ، اعتماد به نفس ، مسئولیت پذیری.