بررسی رابطه شایستگی اجتماعی با امید به تحصیل دانش آموزان متوسطه دوم نظری ناحیه ۷ مشهد

هدف: امید به تحصیل یکی از متغیرهای با اهمیت در عرصه تحصیلی است که سیاست گذاران مباحث آموزشی کشور باید تصمیم هایی درست در این زمینه اتخاذ نمایند. شایستگی اجتماعی نیز به عنوان مجموعه ای که در قبال تعامل موثر با دیگران تعریف می شود در زندگی ما آثار گسترده ای دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه شایستگی اجتماعی با امید به تحصیل دانش آموزان است. روش مطالعه توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان متوسطه دوم نظری ناحیه هفت مشهد می باشند که از بین آنها حداقل حجم نمونه لازم ۳۷۲ نفر تعیین شده که در نهایت ۳۷۴ پرسشنامه صحیح مورد ارزیابی قرار گرفته اند. ابزار به کار گرفته شده پرسشنامه چندبعدی شایستگی اجتماعی است (AMSC-Q گومز اورتیز و همکاران ۲۰۱۷) و امید به تحصیل (AHS) خرمایی و کمری ۱۳۹۶ بوده. یافته ها: نتایج نشان داد که شایستگی اجتماعی رابطه مثبت و معنی داری به میزان ۰.۴۹ با امید به تحصیل دانش آموزان دارد همچنین تمامی مولفه های شایستگی اجتماعی نیز با امید به تحصیل رابطه معنی داری دارند (۰.۰۰۱ > sig). نتیجه گیری: در مجموع نتایج بدست آمده از این پژوهش حاکی از آن است که شایستگی اجتماعی رابطه مثبت و معنی داری با امید به تحصیل دانش آموزان دارد. پیشنهاد می شود تمهیداتی جهت افزایش شایستگی اجتماعی اندیشید تا که در امید به تحصیل دانش آموزان مداخله ای انجام داد.

کلیدواژه ها:

شایستگی اجتماعی ، امید به تحصیل ، دانش آموزان متوسطه دوم نظری