تاثیر به کارگیری دانش آموزان مستعد خجالتی در افزایش فعالیت کلاسی

ارتباط معلم و دانش آموز یکی از موثرترین عوامل در موفقیت تحصیلی رشد هیجانی و کاهش اضطراب در محیط آموزشی است [۱]. پژوهش حاضر با تکیه بر تجارب عملی معلم در فضای کلاس، به بررسی تاثیر استراتژی های ارتباطی فرد محور و حمایتی بر مشارکت دانش آموزان پرداخته است. این تحقیق از نوع کیفی و مبتنی بر روش مطالعه موردی است. داده ها از طریق مشاهده مستقیم در کلاس، گفت و گوهای غیررسمی با والدین و ثبت تحولات رفتاری و تحصیلی دانش آموزان گردآوری شده است. نتایج تحلیل ۴ مطالعه موردی نشان داد که ارتباط صمیمانه ایجاد حس درک متقابل و استفاده از تشویق هدفمند سبب کاهش استرس، افزایش اعتماد به نفس و مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی شد. این رویکرد همچنین بر پذیرش اجتماعی دانش آموزان توسط همسالان نیز تاثیر مثبت گذاشت. یافته های این پژوهش نشان می دهد که حتی در کلاس های کوچک با منابع محدود، رویکردهای مبتنی بر حمایت عاطفی و شناخت تفاوت های فردی می تواند نقش تعیین کننده ای در افزایش کیفیت یادگیری ایفا کند.[۲] این نتایج به معلمان توصیه می کند که تعامل فراتر از سطح محتوای درسی را در اولویت قرار دهند.

کلیدواژه ها:

ارتباط معلم و دانش آموز ، حمایت عاطفی ، مشارکت دانش آموز ، تعامل کلاسی ، انگیزش یادگیر