پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس تعلل ورزی تحصیلی و نشاط اجتماعی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس تعلل ورزی تحصیلی و نشاط اجتماعی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۰۰ نفر به عنوان نمونه مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۸)، تعلل ورزی سولومون و روتبلوم (۱۹۸۴) و شادکامی اکسفورد (۲۰۰۲) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از روش های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ صورت گرفت و سطح معناداری آزمون ها ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد که همبستگی مثبت معنی داری بین کیفیت زندگی و نشاط اجتماعی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی وجود داشت. همبستگی منفی معنی داری بین کیفیت زندگی و تعلل ورزی تحصیلی وجود داشت همچنین بین تعلل ورزی تحصیلی و نشاط اجتماعی نیز رابطه منفی و معنادار وجود داشت. ۴۴ درصد از واریانس کیفیت زندگی توسط تعلل ورزی تحصیلی و در مجموع ۶۳/۱ درصد از واریانس کیفیت زندگی توسط تعلل ورزی تحصیلی و نشاط اجتماعی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تبیین شد. با توجه به نتایج پژوهش می توان اظهار کرد که جهت بالا بردن کیفیت زندگی دانشجویان باید به نقش تعلل ورزی تحصیلی و نشاط اجتماعی در دانشگاه نیز توجه شود.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، تعلل ورزی تحصیلی ، نشاط اجتماعی ، دانشجویان