نقش خودشیفتگی در گرایش به خیانت زناشویی با واسطه گری طرح واره های هیجانی در افراد متاهل

پژوهش حاضر با هدف نقش خودشیفتگی در گرایش به خیانت زناشویی با واسطه گری طرح واره های هیجانی در افراد متاهل انجام شد. این پژوهش نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه افرادی است که جهت حل تعارضات زوجی به مراکز مشاوره در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ در شهر کاشان مراجعه نموده اند. نمونه پژوهش ۲۲۰ نفر بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل مقیاس نگرش به خیانت زناشویی وایتلی (۲۰۰۶)، سیاهه خودشیفتگی آسیب شناختی پینکاس (۲۰۰۹) و مقیاس طرح واره هیجانی - فرم کوتاه لیهی (۲۰۱۲) بودند. داده ها با روش مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و Amos نسخه ۲۴ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد خودشیفتگی بزرگ منشانه و خودشیفتگی آسیب پذیر و طرح واره های هیجانی بر گرایش به خیانت زناشویی اثر مستقیم و معنادار داشت همچنین خودشیفتگی با میانجی طرح واره های هیجانی گرایش به خیانت زناشویی اثر غیر مستقیم و معنادار داشت. بنابراین می توان نتیجه گرفت خودشیفتگی متغیر مهمی است که با واسطه گری طرح واره های هیجانی می تواند گرایش به خیانت زناشویی را پیش بینی کند.

کلیدواژه ها:

خودشیفتگی ، طرح واره های هیجانی ، گرایش به خیانت زناشویی