بررسی رابطه صدق وفا و امانتداری در قرآن و روایات براساس مفاهیم متقابل

صدیق، وفا و امانت از مفاهیم پرکاربرد در قرآن و روایات است که با ابعاد مختلف حیات فردی و اجتماعی انسان ارتباط دارد. هدف این پژوهش تحلیل و بررسی رابطه میان صدق، وفا و امانت در آیات و روایات براساس مفاهیم متقابل است تا از نتایج آن در زندگی فردی و اجتماعی انسان بهره گرفته و در رسیدن به رشد و کمال افراد یاری رسان باشد. این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای تدوین گردیده است. یافته ها نشان می دهد میان صدق، وفا و امانت رابطه مستقیم و تنگاتنگی وجود دارد به نحوی که هر کدام مقدمه و مکمل دیگری است. اگر صدق در گفتار، رفتار و عمل تجلی یابد، وفای به عهد مهم ترین جلوه آن است وفا نیز مقدمه ای بر امانتداری است و اگر کسی وفا نداشته باشد در حفظ امانات، کوشا و امین نخواهد بود. امانت مصادیق مختلفی را شامل می شود که بالاترین آنها امانت الهی است که خداوند به انسان عرضه نموده و انسان کامل بعنوان جامع ویژگی های صدق، وفا و امانتداری مصداق تمام و کامل این مفاهیم و ارتباط میان آنهاست. یعنی اگر کسی صدق داشته باشد به عهد خود وفا می نماید و در حفظ امانت الهی کوشا بوده و به آن خیانت نمی ورزد که بالاترین مصداق امانت که نهایت صدق و وفا در آن نمود پیدا می کند مقام خلافت اللهی است که فقط انسان کامل به مراتب کمال آن نائل می شود و دیگر افراد با درجات مختلف از این سه مفهوم برخوردار هستند. مفهوم متقابل صدق کذب، مفاهیم متقابل وفا نقض، نقص، نکث، بخس و خسر است و مفهوم متقابل امانت خیانت می باشد.

کلیدواژه ها:

صدق ، وفا ، امانت ، مفاهیم متقابل