اثربخشی طرحواره درمانی بر سرمایه های روانشناختی دانشجویان با علائم اضطراب سلامت

هدف از این پژوهش تعیین تاثیر طرحواره درمانی بر سرمایه های روان شناختی دانشجویان با علائم اضطراب سلامت بود. این پژوهش جزء تحقیقات آزمایشی از نوع روش تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب که در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در این دانشگاه مشغول به تحصیل بودند جامعه آماری این مطالعه را تشکیل می دادند. تعداد ۳۰ نفر از این دانشجویان که در پرسشنامه آنلاین اضطراب سلامت سالکوسکیس و همکاران (۲۰۰۲) نمره بالاتر از نقطه برش به دست آوردند با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. این ۳۰ نفر با استفاده از گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه گواه (۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش برنامه طرحواره درمانی یانگ (۱۹۹۰) را دریافت کرد. آزمودنی ها در هر دو گروه در ابتدای پژوهش پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷) را پاسخ دادند و پس از پایان مداخله مجددا این پرسشنامه را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر سرمایه های روانشناختی دانشجویان با علائم اضطراب سلامت تاثیر می گذارد. به عبارتی طرحواره درمانی منجر به افزایش سرمایه های روان شناختی امیدواری، خوش بینی، تاب آوری و خودکارآمدی دانشجویان مبتلا به اضطراب سلامت شده است. بر همین اساس توصیه می شود که روانشناسان بالینی نتایج این مطالعه را به عنوان تلویحات مهم نظری و عملی در عرصه آسیب شناسی اختلال اضطراب سلامت در نظر داشته باشند و از طرحواره درمانی برای بهبود سرمایه های روان شناختی افراد مبتلا به این اختلال استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

اضطراب سلامت ، دانشجویان ، سرمایه های روان شناختی ، طرحواره درمانی