بررسی رابطه ی میان حمایت عاطفی و انعطاف پذیری خانوادگی با اشتیاق شغلی و امید به فرزندآوری در دانشجویان پرستاری

با توجه به ترکیب جمعیت کنونی کشور فرزندآوری از موضوعات اساسی و درخور توجه است پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین حمایت عاطفی، انعطاف پذیری خانوادگی و اشتیاق شغلی با گرایش به فرزندآوری در دانشجویان پرستاری انجام شده است. بدین منظور از جامعه آماری دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی نیشابور بین سال های ۱۳۹۹ - ۱۴۰۲ نمونه ای به حجم ۱۳۲ نفر به صورت تصادفی انتخاب گردید و پرسشنامه های حمایت عاطفی اجتماعی ادراک شده MSPSS، انعطاف پذیری خانوادگی شاکری، اشتیاق شغلی سالوناوا و شوفلی و انگیزه ی فرزندآوری میلر را تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از روش همبستگی و رگرسیون و با نرم افزار SPSS-۲۴ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که حمایت عاطفی، انعطاف پذیری خانوادگی و اشتیاق شغلی در پیش بینی گرایش به فرزندآوری نقش معنادار دارد و این متغیرها ۱۶ درصد واریانس را تبیین می کنند. همچنین بین حمایت عاطفی و گرایش به فرزندآوری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد بین انعطاف پذیری خانوادگی و امید به فرزندآوری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. زیرمقیاس های توانایی وقف، خودجذب و نمره کل اشتیاق شغلی با امید فرزندآوری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. با توجه به یافته های فوق می توان با حمایت عاطفی خانواده و افزایش انعطاف پذیری خانوادگی و بهبود اشتیاق شغلی به افزایش فرزندآوری کمک نمود.

کلیدواژه ها:

حمایت عاطفی ، انعطاف پذیری خانوادگی ، اشتیاق شغلی ، گرایش به فرزندآوری ، دانشجویان پرستاری