اثر بخشی آموزش ورزش بر کاهش علائم کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی

هدف از پژوهش حاضر ارزیابی تاثیر ورزش بر کاهش اختلال توجه و تمرکز بیش فعالی در کودکان مقطع ابتدایی شهرستان کاشان بود. در این پژوهش کارآزمایی بالینی با طرح پیش آزمون-پس آزمون اجرا گردید، ۴۸ کودک مبتلا به اختلال توجه بیش فعالی به صورت تصادفی خوشه ای به چهار گروه مساوی ایروبیک، یوگا، موسیقی درمانی و ورزشی ریتمیک تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت ۸ هفته به تمرین پرداختند. برنامه تمرینی شامل سه جلسه در هفته و هر جلسه ۶۰ دقیقه فعالیت بود. به منظور ارزیابی گروه های تمرینی از پرسشنامه کانرز فرم والدین به عنوان پیش آزمون و پس آزمون استفاده گردید. جهت تحلیل داده ها نیز آزمون تحلیل کواریانس مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که پس از هشت هفته کاهش معناداری در نشانه های اختلال توجه بیش فعالی در گروه های آزمایشی مشاهده می شود.

کلیدواژه ها:

کودکان ، اختلال ، توجه بیش فعالی ، ورزش