بررسی تاثیر آموزش مهارت خویشتنداری بر کاهش آسیبهای اجتماعی در نوجوانان و جوانان

هر گاه در یک نظام اجتماعی، رفتاری با هنجارهای اجتماعی تعارض پیدا کند که موجب کاهش یا از دست دادن کارایی و عملکرد مثبت فرد یا خانواده یا گروههای اجتماعی شود آسیب اجتماعی شناخته می شود. آسیب های اجتماعی در جامعه ناشی از شرایط ساختاری هستند که در مسیر تحولات اجتماعی سر راه توسعه قرار می گیرند و مانع از تحقق اهداف و تهدیدی برای ارزش ها و کمال مطلوب می شوند. این پژوهش به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی تاثیر آموزش مهارت خویشتنداری بر کاهش آسیب های اجتماعی در نوجوانان و جوانان بپردازد. مهارت خویشتنداری یکی از مهارت های مهم در زندگی به حساب می آید که در کنترل رفتار به افراد کمک می کند و باعث سازگاری بهتر با محیط می شود. خویشتنداری یا کنترل خود نوعی راهبرد درونی است که به نوجوانان و جوانان کمک می کند دست به اعمالی که نتایج زیان بار آشکاری دارد نزند. این مکانیسم درون فردی سبب می شود هر فکری که به ذهن در شرایط مختلف خطور می کند بدون تامل در مورد جوانب آن تبدیل به عمل نشود.

کلیدواژه ها:

آسیبهای اجتماعی ، خویشتنداری ، جوانان ، نوجوانان