تاثیر خودکارآمدی در افزایش سلامت اجتماعی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر خودکارآمدی بر افزایش سلامت اجتماعی دانش آموزان می باشد. روش پژوهش حاضر از نوع مروری و از گونه توصیفی-تحلیلی می باشد و با ابزار فیش برداری به تفسیر داده ها پرداخته می شود و بر این اساس کلیه کتاب ها، مدارک، اسناد، پایگاه ها، مقاله ها و پژوهش های موجود، مورد مطالعه قرار گرفته و از آنها فیش برداری شده است. دانش آموزانی که دارای خودکارآمدی بالاتری هستند معمولا از سطح سلامت اجتماعی بهتری برخوردارند. یافته های این تحقیق می تواند به مربیان، مشاوران و سیاست گذاران آموزشی کمک کند تا برنامه های آموزشی و پرورشی خود را با تمرکز بر تقویت خودکارآمدی طراحی کنند. تقویت این ویژگی می تواند به بهبود روابط اجتماعی و در نهایت ارتقاء سلامت اجتماعی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

سلامت اجتماعی ، خودکارآمدی ، دانش آموزان