مدل علی در تعیین نقش واسطه ای خودکارآمدی معلمان متوسطه دوم در تاثیر سبک های آموزشی بر مدیریت کلاس

در این پژوهش به بررسی تاثیر سبک های آموزشی بر مدیریت کلاس با نقش واسطه ای خودکارآمدی معلمان متوسطه دوم در قالب یک مدل علی پرداخته شد. جامعه آماری این پژوهش کلیه معلمان متوسطه دوم شهرستان نکا که تعداد آنها برابر با ۲۱۰ نفر گزارش شد. نمونه آماری در این پژوهش با استفاده از جدول موردگان ۱۳۶ نمونه برآورد گردید و روش نمونه گیری به صورت غیر احتمالی در دسترس می باشد. جهت سنجش سبک های آموزشی از پرسشنامه گراشا و ریچمان (۱۹۹۶)، جهت سنجش مدیریت کلاس از پرسشنامه ولفگانگ و گلیکمن (۱۹۸۶) و جهت سنجش خودکارآمدی معلمان از پرسشنامه تشانن - موران و وولفولک هوی (۲۰۰۱) استفاده شد. نوع روایی پرسشنامه های پژوهش حاضر محتوایی و با تایید خبرگان در این زمینه می باشد و پایایی پرسشنامه ها نیز با استفاده از آلفای کرونباخ بررسی شد. با توجه به اینکه مقدار آلفای کرونباخ متغیرهای سبک های آموزشی (۰/۹۱)، مدیریت کلاس (۰/۸۹) و خودکارآمدی معلمان (۰/۸۳) بدست آمد، ابزار از پایایی مناسب برخوردار بود. داده های حاصل از این پرسشنامه ها با استفاده از نرم افزار Smart PLS۲ از روش معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تاییدی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از فرضیه اصلی حاکی از آن بود که بین سبک های آموزشی و مدیریت کلاس با ضریب مسیر (۰,۲۰۰) رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد؛ متغیر سبک های آموزشی به طور غیر مستقیم و از طریق متغیر واسطه ای خودکارآمدی به میزان ۵ بر متغیر مدیریت کلاس تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های آموزشی ، مدیریت کلاس ، خودکارآمدی معلمان متوسطه دوم