تاثیر آموزش کارآفرینی بر آرزوهای مسیر شغلی و سکوت رفتار کلاسی در دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر یزد

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش کارآفرینی بر آرزوهای مسیر شغلی و سکوت رفتار کلاسی در دانش آموزان دوره اول متوسطه انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه مدارس دولتی شهر یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که این تعداد به ۲۸۵۰ نفر می باشند. نمونه گیری با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انجام شد. بدین ترتیب که ابتدا یک مدرسه انتخاب و سپس به صورت تصادفی یک کلاس ۳۰ نفری به گروه آزمایش و یک کلاس ۳۰ نفری دیگر به گروه کنترل اختصاص یافت. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسش نامه سکوت کلاسی بهنام فر و همکاران (۱۳۹۴) و پرسش نامه استاندارد آرزوهای شغلی که بر پایه مدل دنزیگر و همکاران (۲۰۰۸) بود ابتدا این پرسش نامه ها بر روی افراد به عنوان پیش آزمون اجرا شد. سپس گروه آزمایش طی ۵ جلسه به مدت ۵ هفته و در هر هفته ۱ جلسه آموزشی ۱ ساعته تحت آموزش کارآفرینی قرار گرفتند. بعد پایان جلسات هر دو گروه مجدد پرسش نامه ها را پر کردند. به منظور تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. کلیه تحلیل ها توسط نرم افزار SPSS ۲۴ انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین دو گروه از نظر میزان آرزوهای مسیر شغلی و سکوت رفتار کلاسی تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۰۱>P). به عبارتی آموزش کارآفرینی می تواند منجر به بهبود آرزوهای مسیر شغلی و سکوت رفتار کلاسی دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش کارآفرینی ، آرزوهای مسیر شغلی ، سکوت رفتار کلاسی ، دانش آموزان دوره اول متوسطه