بررسی میزان تاثیر تربیت بدنی و ورزش بر یادگیری دانش آموزان دوره اول ابتدایی

تربیت بدنی و ورزش بخش مهمی از برنامه آموزشی مدرسه و فرایند تربیت و پرورش کودک و نوجوانان را تشکیل می دهد. دستیابی به اهداف آموزشی تربیت بدنی در سه حیطه شناختی، عاطفی، اجتماعی و روانی حرکتی فقط از راه بررسی، آموزشی هدفمندی، برنامه ریزی و استفاده از طرح درسی امکان پذیر است. و یکی از دروسی است که اگر به طور صحیح برنامه ریزی گردد نقش موثری می تواند در رشد و تکامل دانش آموزان داشته باشد. هدف هر معلم از این برنامه تعلیم و تربیتی باید کمک به دانش آموز به منظور دستیابی به استعداد خویش و قبول مسئولیت باشد و این درس جزئی غیر قابل تفکیک از جریان تعلیم و تربیت است و در تکامل کلی دانش آموز و حتی در روند کلی آموزش سهیم می باشد. دسته ای از معلمین کارآزموده ورزش دریافته اند که بهبود وضعیت جسمانی بچه ها را باهوش تر ساخته و از این رو بهتر می توانند در روند آموزش قرار گیرند. با توجه به مطالب فوق می توان گفت که دانش آموزان با ورزش به خودآگاهی نیز می رسند که این خودآگاهی نیاز دانش آموز است و توسعه آن در روند یادگیری جنبه حیاتی دارد و می تواند موجب یادگیری گردد چون در این خودشناسی به قدرت ذهنی خود پی می برد و نسبت به حدود توانایی استعدادها شناخت صحیح تری پیدا می کند و در این شناخت به واقعیت نزدیک تر می شود و این امر موجب یادگیری می شود.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، وضعیت جسمانی ، قدرت ذهنی ، استعداد ، یادگیری