بررسی عوامل درون آموزشگاهی موثر در گرایش دانش آموزان به امور تربیتی

آموزش و پرورش یکی از مهمترین نهادهای اجتماعی است که در مقایسه با دیگر فعالیت ها از اولویت خاصی برخوردار است. امروزه اندیشمندان و جامعه شناسان به اهمیت بیشتر پرورش نسبت به آموزش معترف بوده و عقیده دارند که آموزش بدون پرورش نه تنها سازنده نیست بلکه می تواند مخرب نیز باشد. در این پژوهش عوامل درون آموزشگاهی در گرایش دانش آموزان به برنامه های امور تربیتی مورد بررسی قرار می گیرد. در این تحقیق مقوله های درون آموزشگاهی مانند تقویت پایه های عقیدتی، فراهم بودن امکانات مناسب برای فعالیت های فردی و گروهی، ارزشیابی عملکرد دانش آموزان، توجیه اولیا، برخورد صحیح مسئولان مدرسه با مسائل تربیتی و توجه به نیازهای فردی بررسی می شود. نتایج نشان داد که دو فرضیه اساسی مربوط به تقویت پایه های عقیدتی و ارزشیابی عملکرد دانش آموزان مورد تایید قرار نگرفت ولی سایر فرضیه ها از نظر پاسخگویان تایید شد. بین نظر دانش آموزان و مربیان به جز دو مورد تفاوت معنادار بوده است. در مقایسه نظر پاسخگویان در خصوص ابعاد ششگانه تحقیق تفاوت معنادار بوده است.

کلیدواژه ها:

گرایش دانش آموزان ، امور تربیتی ، عوامل درون آموزشگاهی