مقایسه روش تربیت در مثنوی مولوی و تطبیق ادبیات آن با نگاه اسلامی معاصر در ایران

این مقاله با عنوان «آموزه های تربیتی در ادبیات اشعار مثنوی و تطبیق ادبیات آن با نگاه دینی و معاصر» در یک مقدمه و دو بخش تنظیم شده است. مقدمه مشتمل است بر اشاره ای به جایگاه رفیع مثنوی در میان آثار ادب فارسی و عظمت اندیشه های ژرف مولانا جلال الدین محمد بلخی مشهور به مولوی همچنین بخش اول اختصاص دارد به بررسی تعلیم و تربیت از دیدگاه قرآن و احادیث و روایاتی که از ائمه معصومین علیهم السلام نقل شده است. در بخش دوم به جهان بینی، مولانا انسان از دیدگاه مولانا تهذیب، اخلاق تدبیر منزل و سیاست مدن در مثنوی اشاره دارد و ابیاتی چند در باب هر موضوع به عنوان شاهد مثال از مثنوی معنوی آورده شده است همچنین در ادامه فصول به بررسی نظرات و آراء روان شناسان بزرگ معاصر در زمینه تربیت و رشد و به کمال رسیدن و شکوفا شدن انسان ها اختصاص داده شده است. در این بخش نظرات شش تن از برجسته ترین روان شناسان را که در حوزه رشد شخصیت و کمال یا با هر کدام الگویی خاص را ارائه داده اند و به روان شناسان کمال گرا شهرت دارند مورد بررسی قرار داده ایم و در آخر تلاش گردیده است تا نظرات تربیتی مولانا در مورد به کمال رسیدن انسان با مکاتب بزرگ تطبیق داده شود که بیان نکات تربیتی در مثنوی به عنوان یک راه ارتباطی با منبع، وحی راهنمایی ما در فهم مطالب مربوط به انسان باشد چرا که مولانا با اقتباس از قرآن کریم و فهم آیات وحی به خلق مثنوی پرداخته است تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

کلیدواژه ها:

مثنوی ، تربیت ، اشعار ، مکتب ، معنویت ، عدالت اجتماعی