بررسی میزان تاثیر پژوهش و درس پژوهی بر بهبود یادگیری و توسعه ی مهارت آموزگاران ابتدایی

اخیرا تحقیقات محققان در زمینه توسعه مهارت آموزگاران و معلمان، نشان دهنده سوگیری های متفاوتی از سعی ها در این حوزه است. این تحقیقات و پژوهش ها بیشتر بر مدارس و محیط کلاس درس استوار است و سعی می کند معلمان را بیشتر از پیش در تصمیمات مربوط به شیوه های بهبود کیفیت آموزشی مدارس مشارکت دهد. این آموزش به معلمان کمک می کند تا در زمان کسب صلاحیت های حرفه ای در حین کار به بازسازی فکری خویش و دانش آموزان در فرایند یاددهی-یادگیری توجه جدی مبذول دارند. مقاله حاضر به بررسی آثار استفاده از درس پژوهی به عنوان نمونه ای از پژوهش مشارکتی در کلاس درس بر توسعه حرفه ای معلمان ریاضی می پردازد. در این مقاله ابتدا به بررسی ویژگی های برنامه توسعه حرفه ای مطلوب از دیدگاه آموزگاران ریاضی پرداخته می شود. سپس درس پژوهی که ایده ژاپنی برای توسعه حرفه ای معلمان می باشد جهت بررسی به عنوان یک الگوی موثر در توسعه حرفه ای معلمان ارائه می گردد و در پایان مشکلات و موانع به کارگیری این ایده در سیستم آموزشی فعلی ایران بررسی می شود. داده های این مقاله به شیوه پژوهش مشارکتی با مشارکت گروه پنج و ده نفری از آموزگاران شهر شهرکرد در دوره ابتدایی تحصیلی جمع آوری شدند. داده ها با استفاده از مشاهده مشارکتی، یادداشت های میدانی اعضای گروه ها، یادداشت ها و نظرات ناظران بیرونی، مصاحبه با معلمان و دانش آموزان، ضبط فیلم و اینترنت جمع آوری شدند و از طریق کدگذاری به شیوه مقوله بندی تجزیه و تحلیل گردیدند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که درس پژوهی می تواند به عنوان الگویی مطلوب در توسعه حرفه ای معلمان مطرح گردد. گرچه استفاده از درس پژوهی با مشکلات و موانع اجرایی مواجه است اما برای هر یک از آنها راه حل هایی را می توان ذکر کرد.

کلیدواژه ها:

توسعه حرفه ای آموزگاران ، ابتدایی ، پژوهش مشارکتی ، کلاس درس ، درس پژوهی