در تنگنای دالها و مدلولها از فلسفه زبان تا جبر اندیشه

مقدم بودن زبان بر اندیشه یا بالعکس از مسائل بحث برانگیز در فلسفه زبانی به شمار می رود. اندیشمندان کثیری مانند بنجامین لی ورف و لودویگ ویتگنشتاین بر مقدم بودن زبان بر اندیشه تاکید کرده اند. از سوی دیگر متفکرانی همچون پیاژه بر مقدم بودن اندیشه بر زبان تاکید ورزیده اند. در پژوهش حاضر این دو امر اساسی در فلسفه زبان بر اساس نظریات متفکران مختلف بررسی شده و سپس نشان داده می شود که زبان نه تنها مقدم بر اندیشه است، بلکه یک سیستم دال-مدلولی و نشانه ای است که به واسطه آن هستی شناسی و معرفت شناسی ممکن می گردد. این پژوهش همچنین نشان می دهد که چنین سیستم زبانی نه تنها اندیشه را ممکن ساخته بلکه جهان محصور سوژه را شکل می دهد. از این رو بخش پایانی این مطالعه به جبر زبانی گفتمانی حاکم بر اندیشه و جهان بینی سوژه می پردازد.

کلیدواژه ها:

فلسفه زبان ، حصار زبان ، سیستم دال-مدلولی ، سیستم نشانه ای ، جبر زبانی گفتمانی