بررسی میزان تاثیر خشونت خانگی در خانواده بر فرار از خانه دانش آموزان نوجوان

خشونت خانگی به معنی رفتار خشونت آمیز و سلطه گرانه یک عضو خانواده علیه عضو یا اعضای دیگر همان خانواده است. بر اساس مطالعات جامعه شناسی هدف اصلی خشونت خانگی کودکان خردسال هستند. دومین نوع خشونت معمول در خانواده، خشونت علیه زنان است. خشونت درون خانواده بازتاب الگوهای کلی تر رفتار خشن است. بسیاری از مردانی که زنان و کودکانشان را از نظر فیزیکی مورد تعرض قرار می دهند سابقه خشونت در زمینه های دیگر را نیز دارند. پذیرش فرهنگی شکل هایی از خشونت خانگی مانند تنبیه بدنی از عواملی است که میزان خشونت خانگی را افزایش می دهد. در سطح جهانی، یک زن از هر سه زن در سرتاسر جهان خشونت جسمی یا جنسی را از طریق شریک زندگی یا خشونت جنسی توسط متجاوز را در طول زندگی خود تجربه می کند که بیشتر، آن خشونت شریک زندگی او است. هدف اصلی این تحقیق جمع آوری و بررسی تحقیقاتی در زمینه علل و پیامدهای فرار از منزل در دختران می باشد که به صورت پراکنده در سال های اخیر در کشور به مرحله اجرا درآمده است. روش، پژوهش کتابخانه ای بوده و برای انجام آن چندین تحقیق در زمینه های روانشناختی و جامعه شناختی با موضوعات مرتبط جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج بررسی های انجام شده نشان داد این حوزه نیازمند مطالعه و بررسی هرچه بیشتر می باشد. یافته های حاصل از پژوهش ها اهمیت آسیب های ناشی از فرار از منزل را نشان می دهد که با توجه جایگاه کودکان و نوجوانان در شکل گیری آینده کشور به عنوان منابع انسانی توجه کافی صورت نپذیرفته است و خانواده ها با استفاده از سبک فرزندپروری غلط زمینه را برای فرار کودکان مهیا می کنند. امروزه جوامع گسترده به دلیل پیچیدگی های خاصی که در این نوع جوامع وجود دارد، با مشکلات و مسائل فراوانی در زمینه های مختلف فرهنگی و اجتماعی روبرو هستند و همیشه همراه با پیشرفت با انواع آسیب های اجتماعی روبرو بوده اند. از جمله این آسیب ها می توان از ترک ناگهانی خانه یاد کرد، که این مسئله در جامعه ما به دلیل وجود معیارها و هنجارهای دینی و خانوادگی، یک نوع آسیب اجتماعی محسوب می شود که بایستی به دنبال ریشه یابی این مسئله باشیم و به جای پاک کردن صورت مسئله به دنبال یافتن راه حلی مفید باشیم.

کلیدواژه ها:

مشاوره ، فرار ، آسیب شناسی ، آموزش