تاثیر به کارگیری روش های تدریس فعال بر پیشبرد یادگیری دانش آموزان

آموزش فرآیند دو طرفه ی یاددهی یادگیری است که نقش مهمی در تعلیم و تربیت دارد. هدف نظام آموزشی ایجاد تغییرات مثبت در اندیشه ها، شناخت ها و رفتار انسان است. امروزه هدف از آموزش فقط انتقال فرهنگ و تجربه به نسل های آینده نیست بلکه نظام آموزشی وظیفه ی ایجاد تغییرات مطلوب در اندیشه ها، شناخت ها و رفتار انسان را بر عهده دارد. به همین دلیل شیوه های نوین تدریس در عصر جدید توجه دیگران را به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر نیز با هدف بررسی تاثیر به کارگیری روش های تدریس پویا بر ارتقاء یادگیری دانش آموزان مطالعه مروری صورت پذیرفته است. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و شیوه گردآوری داده ها مبتنی بر شیوه کتابخانه ای یا اسنادی می باشد. نحوه تحلیل داده ها نیز مبتنی بر روش توصیفی – تحلیلی است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که باید به دانش آموزان به گونه ای آموزش داده شود که با قرن حاضر برخورد کنند. قرنی که زمان فناوری است و برای پیشرفت افراد جامعه و ملت نیاز به ذهن خلاق و نوآور دارد. دانش آموزان باید با روش های نوین تدریس آشنا شوند و دانش کافی در اختیار آنها قرار گیرد تا بتوانند برای خود و دیگران فرصت ایجاد کنند. اجرای روش های تدریس نوین موجب می شود محیط کلاس از حالت یکنواخت و کسل کننده خارج شود و فرآیند یادگیری برای شاگردان از جذابیت بیشتری برخوردار باشد. شاگردان با شرکت در گروه های کوچک انواع مهارت ها مانند خواندن، نوشتن، گوش دادن، تجزیه و تحلیل، استدلال، مقایسه، همکاری و سایر مهارت های ارتباطی را تمرین می کنند. دانش آموزان انرژی خود را تبدیل به فعالیت و خلاقیت می کنند. معلم به جای یک سخنران و متکلم صرف به یک تسهیل گر و ناظر تبدیل می شود و این فرصت را دارد که یادگیری شاگردان را دائما کنترل کرده و بازخورد بگیرد. مشارکت در فرآیند یادگیری و همکاری در گروه های همسالان به کنترل هیجانات منفی و افزایش اعتماد به نفس شاگردان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

اثر گذاری روش تدریس ، یادگیری ، کیفیت آموزش