هوشمندسازی مدارس و مدل مفهومی آن در مقطع ابتدایی

هدف مقاله بررسی ویژگی ها و مولفه های هوشمندسازی مدارس مقطع دبستان است و این مقاله به روش مروری نگارش یافته است. هوشمندسازی مدارس یکی از طرح های نوین و موثر وزارت آموزش و پرورش است که برای ابداع فرایندهای یاددهی- یادگیری در جهان و به منظور ارتقای کیفیت فرایند تعلیم و تربیت، با بهره گیری هوشمندانه از نهاد رسانه به وجود آمده است. وزارت آموزش و پرورش ایران در این راستا اقدام های زیادی مانند ایجاد مدارس آزمایشی، حمایت از مدارس داوطلب و تهیه سند راهبردی توسعه مدارس هوشمند انجام داد، اما مدارس هوشمند به صورت فراگیر شکل نگرفتند و با مشکلاتی روبرو بودند، گرچه هوشمندسازی مدارس به برنامه ریزی بلند مدت نیاز دارد و باید بسترهای شامل زیرساخت ارتباطی، محتوای مناسب، آموزش معلمان، تغییر روش های آموزشی و فرهنگ سازی والدین گام به گام و با تفکر صورت گیرد. در این نوع مدارس دانش آموزان علاوه بر یادگیری یاددهنده هم هستند و می آموزند که چگونه از آموخته های خود در زندگی شخصی و در جامعه بهره ببرند. آنها با صرف وقت بر روی موضوعات به شکل مستمر، منابع و قابلیت های اجرایی خود را توسعه و تغییر می دهند. در مدارس هوشمند رایانه در نحوه تدریس و ارزشیابی تاثیر می گذارد و برنامه های درسی را تا حدودی تغییر می دهد ولی در عین حال کارکردهای اجتماعی مدارس بر جای خود باقی می ماند چون در روابط اجتماعی به دانش آموزان یاری می رساند. در این مدارس دانش آموزان می آموزند انبوهی از اطلاعات را پردازش کنند و از این اطلاعات در جهت یادگیری بیشتر استفاده کنند. دانش آموزان حتی می توانند با منابع علمی جهان و معلمان و بچه های مدارس دیگر ارتباط برقرار کنند.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی مدارس ، مولفه ها ، مقطع ابتدایی