تعیین اندازه اثر رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده و ادراک شایستگی در کیفیت زندگی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین اندازه اثر رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده و ادراک شایستگی در کیفیت زندگی دانش آموزان پسر انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر بوکان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۱۰۰ نفر به عنوان نمونه مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه های رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده صالح زاده و همکاران (۱۳۹۶)، ادراک شایستگی هارتر (۱۹۸۲) و کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۸) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از روش های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ صورت گرفت و سطح معناداری آزمون ها ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد که همبستگی مثبت معنی داری بین رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده و ادراک شایستگی وجود داشت. همچنین همبستگی مثبت معنی داری بین رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده و ادراک شایستگی با کیفیت زندگی دانش آموزان پسر وجود داشت. ۴۲/۳ درصد از واریانس کیفیت زندگی توسط رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده و در مجموع ۶۰/۹ درصد از واریانس کیفیت زندگی توسط رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده و ادراک شایستگی تبیین شد. بر اساس یافته های این پژوهش، رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده و ادراک شایستگی نقش مهمی در پیش بینی کیفیت زندگی دانش آموزان پسر دارند.

کلیدواژه ها:

رفتارهای سبک زندگی تحصیلی ارتقاء دهنده ، ادراک شایستگی ، کیفیت زندگی دانش آموزان