بررسی رابطه بین خودکارآمدی خلاق و شادکامی با خودشکوفایی مربیان پیش دبستانی ناحیه ۶ شهر مشهد

تحقیقات در زمینه آموزشی اهمیت متغیرهایی مانند وضعیت اجتماعی اقتصادی، جنسیت و حضور در مدرسه را به عنوان پیش بینی کننده های خودشکوفایی نشان داده اند. با این حال تحقیقاتی که رابطه بین خودکارآمدی خلاق و شادکامی با خودشکوفایی را بررسی می کنند محدودتر است و آنچه در تحقیقات انجام شده اغلب بر این متغیرها متمرکز نیستند. از این رو این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی خلاق و شادکامی با خودشکوفایی مربیان پیش دبستانی ناحیه ۶ شهر مشهد انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه مربیان پیش دبستانی ناحیه ۶ شهر مشهد در سال ۱۴۰۲ می باشند. از بین این جامعه تعداد ۲۱۷ نفر به روش تصادفی ساده و با بهره گرفتن از جدول مورگان به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. از پرسشنامه های خودشکوفایی جونز و کراندال (۱۹۸۶)، خودکارآمدی خلاق بگتو (۲۰۰۶) و شادکامی بارت و راسل (۱۹۹۹) استفاده گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که همبستگی چندگانه بین خودکارآمدی خلاق و شادکامی با خودشکوفایی مربیان پیش دبستانی ناحیه ۶ شهر مشهد به میزان ۰/۶۶۸ می باشد و مجذور همبستگی تعدیل شده برابر ۰/۵۵۸ است. به بیان دیگر، در حدود ۵۵ درصد از واریانس متغیر خودشکوفایی بر مبنای خودکارآمدی خلاق و شادکامی قابل تبیین است. همچنین متغیرهای پیشبین خودکارآمدی خلاق و شادکامی قادر به پیش بینی خودشکوفایی می باشند. مدیران و دست اندرکاران باید با آموزش معلمان سطح خودکارآمدی خلاق و شادکامی آنها را افزایش دهند و محیط خودشکوفایی برای آنها ایجاد نمایند. این مسئله موجب می شود که معلمان در امور کاری دارای خودکارآمدی خلاق و شادکامی باشند و در نهایت به سطح عملکرد و بهره وری مطلوبی در محیط کاری دست یابند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی خلاق ، شادکامی ، خودشکوفایی ، مربیان پیش دبستانی ، ناحیه ۶ شهر مشهد