تاثیر زوج درمانی شناختی - رفتاری بر افزایش میزان تعاملات مثبت زناشویی زوجین

زمینه و هدف زندگی زناشویی بدون داشتن تعاملات مثبت و مطلوب بدون شک مختل خواهد شد بنابراین هدف پژوهش بررسی تاثیر زوج درمانی شناختی - رفتاری بر افزایش میزان تعاملات مثبت زناشویی زوجین بود. روش طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود و از لحاظ هدف نیز کاربردی بود. جامعه پژوهشی پژوهش حاضر شامل زوجین شهر مهاجران در پاییز سال ۱۴۰۲ بود که با شکایت از نحوه تعامل با همسر خود به مراکز مشاوره مراجعه کردند. نمونه آماری شامل ۳۰ زوج بود که به روش هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل جایگزاری شدند و در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای و در مدت زمان دو ماه هر هفته ۱ جلسه مورد مداخله قرار گرفتند و به پرسشنامه کیفیت ارتباط زوجین خوشکام و همکاران (۱۳۸۶) پاسخ دادند. روش تجزیه و تحلیل داده های آماری از طریق تحلیل کوواریانس تک متغیره بود که از طریق نرم افزار آماری SPSS-۲۳ انجام گرفت. یافته ها نتایج نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای توجه به خود، توجه به همسر، بهبود برنامه ریزی برای حل مشکل و سبک های ارتباطی تفاوت معناداری وجود دارد به طوری که گروه آزمایش در تمامی این مولفه ها نمرات بیشتری را کسب کرده بودند (p<۰/۰۵). بحث و نتیجه گیری بر این اساس میتوان گفت که از زوج درمانی با رویکرد شناختی - رفتاری در افزایش تعاملات مثبت و کیفیت زندگی زوجین میتوان بهره برد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی شناختی - رفتاری ، تعاملات مثبت زناشویی ، زوجین