بررسی روش های تربیت فرزند در نامه ۳۱ نهج البلاغه از دیدگاه فقه تربیتی

تربیت صحیح فرزندان از دغدغه های اصلی والدین است. برای تربیت فرزند باید از مبنا و منبعی بهره برد که بی نقص باشد. استفاده از بیانات و تعالیم امیرالمومنین (ع) گزینه مناسبی است. نهج البلاغه که حاوی سخنان ایشان و زمینه های مختلف، اخلاقی تربیتی و اعتقادی است، گزینه مناسبی می باشد. در این مقاله به روش های تربیتی که آن حضرت در نامه به فرزندشان (نامه سی و یکم) اشاره کردند بررسی شد. این نامه با در برداشتن پند و اندرزهای فراوان می تواند چراغ راه جوانان و نوجوانان در زندگی باشد. روش های تربیت صحیح فرزند که در این مقاله به آن اشاره شد عبارت اند از استفاده از تجربیات دیگران عبرت، آموزش، موعظه و الگودهی. با توجه به نکات بررسی شده از دیدگاه فقه تربیتی، تربیت فرزندان در اسلام باید به منظور تحقق اهداف معنوی و اخلاقی با رعایت اصول و مفاهیم فقه تربیتی باشد.

کلیدواژه ها:

فقه تربیتی ، تربیت فرزند ، نهج البلاغه