بررسی رابطه اضطراب نوروتیک و دلبستگی ناایمن با اختلال خواب در زنان باردار

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه اضطراب نوروتیک و دلبستگی ناایمن با اختلال خواب در زنان باردار انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل زنان باردار در سال ۱۴۰۱ در شهر مشهد بود که تعداد آنها حدود ۸۰۰۰ نفر است. نمونه پژوهش بر اساس جدول مورگان ۳۶۷ نفر می باشد که به صورت تصادفی خوشهای انتخاب خواهند شد و به صورت داوطلبانه به پرسشنامه ها پاسخ خواهند داد. روش بررسی: پژوهش حاضر با توجه به هدف کاربردی و شیوه اجرا از نوع همبستگی است. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های اختلال خواب، اضطراب هامیلتون فرم بازبینی شده و پرسشنامه تجربه روابط نزدیک استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی میانگین، انحراف استاندارد و آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون با نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ استفاده خواهد شد. یافته ها: میزان شیوع اختلال خواب در زنان باردار ۶۲/۶ درصد بود. میزان اضطراب و دلبستگی ناایمن ۱۰۹ نفر (۹۴/۸ درصد) از زنان در سطح خفیف قرار داشت. تنها ۶ نفر (۵/۲ درصد) از زنان در سطح متوسط و شدید بودند. ارتباط معناداری بین میزان اضطراب و دلبستگی ناایمن با اختلال خواب زنان وجود داشت. نتیجه گیری: بنابراین می توان نتیجه گرفت که اضطراب نوروتیک و دلبستگی ناایمن رابطه معناداری با اختلال خواب دارند، بنابراین دست اندرکاران و مسئولان جامعه باید به این امر توجه ویژه ای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، نوروتیک ، دلبستگی ناایمن ، اختلال خواب ، زنان باردار