خودکار آمدی عمومی و تحصیلی دانش آموزان و ارتباط آن با عملکرد تحصیلی مطالعه موردی: دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شهرستان چابهار

هدف پژوهش فوق خودکارآمدی عمومی و تحصیلی دانش آموزان و ارتباط آن با عملکرد تحصیلی (مطالعه موردی دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شهرستان چابهار) می باشد. در پژوهش فوق ابزار جمع آوری داده ها در خصوص خودکارآمدی عمومی و تحصیلی پرسشنامه می باشد و عملکرد تحصیلی برابر با معدل نیمسال اول تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ در نظر گرفته شده است. جامعه آماری پژوهش فوق شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم در شهرستان چابهار می باشد. نمونه آماری شامل ۶۱۲ دانش آموز دختر و پسر مقطع متوسطه دوم می باشند. روش نمونه گیری خوشه ای می باشد که تعداد دختران ۳۱۲ نفر و پسران ۳۰۰ نفر می باشد. روش نمونه گیری از بین مدارس دخترانه و پسرانه شهرستان چابهار دولتی و غیردولتی تعدادی مدارس انتخاب شد و سپس از مدارس انتخاب شده یک کلاس از دانش آموزان به صورت تصادفی انتخاب و پرسشنامه ها در اختیار دانش آموزان قرار گرفت. ابزار پژوهش برای تهیه ی پرسشنامه خودکارآمدی عمومی از پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرز و همکاران (۱۹۸۲) استفاده شده است. نتیجه گیری: خودکارآمدی عمومی در دانش آموزان دختر بیشتر از دانش آموزان پسر می باشد. میانگین نمرات خودکارآمدی عمومی پسران ۴/۴۳ و میانگین نمرات خودکارآمدی عمومی دختران ۶/۶۵ می باشد. همچنین میانگین خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان پسر ۴/۳۹ می باشد در حالی که میانگین نمرات خودکارآمدی دختران ۰/۶۲ می باشد. همچنین میزان خودکارآمدی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دختران و پسران با اندازه های ۳۱۲ و ۳۰۰ به ترتیب ۰/۶۹۹ و ۰/۵۳۳ می باشد. پس می توان گفت تفاوت این دو ضریب از نظر آماری در سطح ۰/۰۱ معنی دار می باشد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، دانش آموزان ، عملکرد تحصیلی ، دانشگاه بین المللی چابهار