تحلیل و خوانش مفهوم هانتولوژی در اندیشه ژاک دریدا: هستی-شبح شناسی و شناخت شبح زدگی جامعه و نسل ها به عنوان پیشران کلیدی در حوزه حکمرانی نوین تمدنی

هدف: هدف مقاله حاضر بازخوانی و تبیین برخی نظریه ها و بنیان های فلسفی هستی شناسی کلامی و دینی برای ایجاد درک تازه ای از تحلیل مفهوم هانتولوژی در اندیشه و آرای ژاک دریدا می باشد. این مقاله با استفاده از نظریه واژه هانتولوژی با کنار هم قرار دادن شبح زدگی (haunt) و هستی شناسی (ontologie) به اشباح و ارواحی اشاره می کند که خود را در قلب هستی شناسی و گفتار پنهان کرده اند. اشباح تصرف کننده ای که خود را در شکل مکتوب و نوشتاری واژه بر ما آشکار می کنند. مفهوم هانتولوژی به شبح زدگی و سویه های تصرف شده هستی شناسی اشاره دارد و از این رو می تواند به صورت هستی (شبح) شناسی نوشته شود؛ شبحی که در میان واژه هستی شناسی جا گرفته است. هانتولوژی به همسان سازی با مفاهیمی روح محور و شبح زده در افق فلسفه و نظریه می پردازد که به شکلی لغزان و سیال از گذشته تا آینده را مورد تصرف و تسخیر قرار داده اند. تبیین و تحلیل نظریه و تولید مفاهیم تازه از اهداف اصلی این مقاله است. روش: روش این مطالعه کتابخانه ای و با رویکرد تحلیلی و استنتاج منطقی است. رویکرد در این روش نظری و استدلالی است بر این اساس ویژگی و ماهیت آن نظرپردازانه بودن است. متون مربوط به تعاریف، آنتروپی نظریه اطلاعات کلود شانون، اصول ترمودینامیک اطلاعات و نظریه اطلاعات و ارتباط بین این دو، مفهوم مرور شده است. برای اطمینان از انجام جست وجوی دقیق از تکنیک زنجیره استنادی نیز بهره جویی شده است به این معنا که پس از بازیابی پژوهش های مرتبط و بارگیری و مطالعه آنها با مراجعه به فهرست منابع هر مقاله، چنانچه ماخذی بنا به هر دلیلی در پایگاه های اطلاعاتی بازیابی نشده بود، با جستجوی عنوان مقاله و نام پژوهشگر، جستجو، بازیابی و بررسی شد. یافته ها: هستی شناسی در حقیقت دانش و معرفت تمامی پدیده هایی است که وجود داشته اند و به وجود خواهند آمد؛ دانش شناسایی و کشف پدیده های آشکار و پنهان و دانش شناسایی هستی و وجود به عنوان ابژه شناسایی و تحلیل که هستی و وجود را در مقام چیزی قابل تحلیل به پرده و پوششی فرو می کاهد که بر روی امر روزمره یا امور واقع سایه افکنده است. نتیجه گیری: محدوده و قلمرو اشباح در گستره ای فضایی و فرضی ساخته شده است که از هانتولوژی تفاوتی و تمایزمحور ریشه گرفته است. چنین معماری و سازه ای بر پایه و سنگ بنای هر فیگور، ایماژ یا ذاتی قرار گرفته است که زمانی حاضر بوده است و اکنون به بیرون گذاری و طرد از میان امور حاضر دچار شده است. شبح در مکان خود و در جایی که احضار می شود یا مورد تسخیر او قرار می گیرد، موجود یا ناموجودی همواره نا آرام است. شبح در مکان خود از هر جایگشت یا سکنی گزیدنی احتراز می کند. شبح در خود نیمه غایبی از نسبت ذاتی را دارد. هگل در کتاب تا حدودی شبح زده اش دانش منطق به شناسایی و تشخیص نسبت و رابط های ذاتی می پردازد که وضوح و رویت پذیری ذات ها را به تمایز امر درونی و بیرونی ربط می دهد.

کلیدواژه ها:

هانتولوژی ، الهیات نوستالژیا ، اشباح دریدا ، هستی شناسی ، آینده از دست رفته ، شبح دیجیتال ، امر شبح زده